Uit de hemel van heel ver
viel een schitterende ster
omgeven door een gouden gloed

Zag hierin  jou naam
't  deed me zo goed
herinnering aan jou
daar aan die overkant
 altijd lief en steeds tevree

Je had een hart van goud
nooit klagend,nooit vragend
missen doen we je nog steeds
je was iemand
zoals er nooit één is geweest

 

bedankt moedertje voor al die fijne jaren,

dat je er voor mij bent geweest.

 

Opa

De man die altijd voor zijn leven vocht
en zijn ziel niet makkelijk verkocht

de man die bleef geven tot op het laatste moment
de liefste man die ik ooit heb gekent.

met hem kon ik lachen en klieren.
Jij werkte altijd op mijn lachspieren.

Jou kon ik alles rechtuit vertellen.
Als er iets was kon ik jou altijd bellen.

Opa aan het feit dat jij er niet meer bent,
raak ik nooit gewend.

Ik ga jou en alle liefde die je gaf missen.
Dat is iets waarover geen mens zich kan vergissen.

Maar ben gelukkig omdat ik weet dat je naar een betere plek gaat.
Waar ziekte en lijden niet bestaat.

Ik hoop je ooit weer te zien..
In die andere mooie wereld mischien.

Ik wou dat je niet ons niet had hoeven verlaten.
en dat wij verder konden gaan met klieren en praten.

maar de strijd is nu gestreden
voor jou is al het leed geleden.

Wou dat ik je nog even vast kon houden.
En jou stralende aanwezigheid kon behouden.

En dat je bij me bleef.
Dankzij jou weet ik hoe je ten volste leef.

Ik hou van je.
en zal je nooit vergeten.
dat is het laatste wat ik je wil laten weten

liefs van Hilde ( je kleindochter )

 

Ik zoek je in de wolken in de lucht,
in elk vlaagje wind, in elke zucht
in de sterren die 's nachts aan de hemel staan
in de vlindertjes die fladderend langs me heen gaan

Je bent er niet meer, maar nog steeds om me heen
ik weet waar je bent maar toch zal ik je vreselijk missen
toch is er een ding dat me zekerheid geeft
en dat is dat je in mijn hart verder leeft

Ik wil niet schuilen
Want het regent verdriet
Ik wil wel huilen
Maar ik kan het even niet

Ik mis je heus wel
Maar besef het nu nog niet
de laatste dagen gingen snel
Tot dat je je laatste adem uitblies.

Tijdelijk werd eeuwig
Rode wangen werden koud
Alsof je voor altijd in sneeuw ligt
En niet in gevoerd vuren hout


Het is toch wel een beetje leeg en stil zonder jou
Waarom kan een ziekte zoveel aanrichten,
Terwijl iedereen voor je vecht?

Een leven hard gewerkt
Krachtig en zonder kwalen
Een man door verliezen gesterkt
En met oorlogsverhalen

Het is toch een beetje koud zonder jou
Wat heeft jouw warmte doen verdwijnen?
Nooit meer hetzelfde zonder jou
toch bleef je vechten tot het bittere eind .

Jij was voor ons een herder
Maar jouw tijd is nu voorbij
Slaap maar rustig verder
In gedachten blijf je ons bij

lieve opa je bent er nu niet meer

het ging rustig en gedwee

maar toen jij bent gestorven

nam je een stukje van iedereen mee .

rust zacht lieve opa .

liefs van janita( je kleindochter )

EEN GOUDEN HART.

Een gouden hart,een moederhart,
het is altijd een plaatsje apart.
Mams ik blijf steeds je kind,
waar jij je ook bevindt.
Ben soms hopeloos verloren,
kon jij me maar eens horen.
Ik weet jij kijkt elke dag op me neer,
keer op keer.

Zou zo graag nog eens met je willen praten,
voel me soms eenzaam en verlaten.
Is er dan niemand die het ziet,
dat ik barst van verdriet.
Maar jij geeft me de kracht,
had niet anders verwacht.

Om door te kunnen met m,n leven,
heb jij me alle liefde gegeven.
Hoop dat eens m,n kinderen zo zullen denken,
want liefde is het mooiste wat je kunt schenken.

Rust zacht je hebt je strijd gestreden.

Ik hield van jou
zoals jij van mij
Een lach op je gezicht
je maakte me altijd blij

Ik voelde me goed
jij was eindelijk bij mij
Dat dacht ik tenminste
maar nu is het alweer voorbij

Je bent ergens anders
daar boven, heel tevree
Nu moet ik verder
maar je helpt me niet echt mee

Het lukt me niet
je blijft in mijn hoofd
Wat ik ook probeer
mijn gevoel voor jou wordt niet gedoofd

jij kon mij,
diep in mijn ogen,
aankijken
en mijn hart berijken

bij jou,
liet ik dingen los,
over mijn leven,
het was een chaos

maar ineens,
was er geen weg meer terug,
je kon niet meer,
het ging zo vlug

accepteren kon ik niet,
alleen huilen,
huilen van verdriet

verdriet om jou,
omdat ik zoveel van je hou,
en jij bent de enige,
die ik vertrouw

het kan niet meer,
niet even praten,
het doet mij,
zo'n zeer

ik hoop dat je daar
gelukkig bent,
en dat je
af en toe nog aan me denkt.

De woorden zeggen niets meer,
er is alleen nog maar een stilte die valt.
Het uitleggen heeft geen zin meer,
de pijn is veel te hard.

Maar nu is het over,
het is voorbij.
Je bent verlost
en leeft nu zonder pijn.

Alle zorgen zijn verdwenen,
je hebt nu een ander leven.

Ook al viel die stilte voor jou te vroeg,
we zullen verder moeten leven.

Zonder jou,
hoe hadden we het ooit kunnen denken.

Maar het gebeurde gewoon,
plotseling was je weg.
Weg uit het aardse leven,
op zoek naar jouw plek.

Ik wil je laten weten
Hoeveel ik van je hou
Ik zal nooit vergeten
Wat je allemaal voor me
doet en deed
Ik wil je laten weten
Wat een goede mam je bent
En bent geweest
Ik hoop dat het zo zal blijven
Weet dat ik voor eeuwig van je hou
Je hebt het zo verdiend
Want mam je bent een wereldvrouw

Ik breng je weer een bloemetje
die traditie blijf ik trouw
ik geef ze nu alleen niet meer
gewoon rechtstreeks aan jou
`k leg ze voorzichtig op je graf
en hoop dat jij van bovenaf
dit glimlachend bekijkt
zodat het toch voor jou en mij
een beetje moederdag lijkt.

zal het missen ooit verdwijnen,
zal de zon ooit weer schijnen?
zal het zonder haar ontwaken,
mij ooit minder kunnen raken?
nooit meer een kus,nooit meer haar lach,
alles gaat terug naar die ene dag.
als verdoofd probeer ik te accepteren,
dat ik het zonder haar moet proberen.
ik sleep me elke dag voort,
denkend aan elk klein woord.
wat zei,tegen mij heeft gezegd,
de ruzie.s die we hebben bij gelegd.
die lieve gebaren,onverwachts,
de bloemen die zij voor mij meebracht.
de kleine dingen die haar zo konden storen,
de tranen ,die ze had om iets wat ze had verloren.
wat zou ik ze graag nog eens horen,
hoe kan ik doorgaan zonder haar.
hoe moet het verder,zonder haar stem,
ik zie en hoor haar telkens weer.
het gemis wordt niet minder,
na zoveel jaren alleen maar meer.
ik voel mij soms gebroken en verscheurd,
mensen zeggen;je hebt genoeg getreurd.
maar hoe kunnen ze weten van het verdriet,
het ongeloof dat ik haar nooit meer zie.
zolang zij in m,n hart zal zijn,
zal vreugde vermengd zijn met pijn.
wetend dat ik door moet gaan,
met in mijn ziel altijd een traan.
de liefde die ik bij haar vondt,
is nu een litteken,een diepe wond.
maar het vertrouwen dat zij mij heeft gegeven,
maakt dat ik nu doorga met mijn leven.
en al ben ik haar in dit leven dan echt kwijt,
haar herinneringen en liefde leven,
in mij voort voor altijd.....

rust zacht lieve mams